บทที่ 2 ทุกคนคือ “somebody” ของใครบางคน…เสมอ

คำสอนหนึ่งที่ผมได้รับมาจากครอบครัวตั้งแต่เด็กและคิดว่ามีอิทธิพลกับการใช้ชีวิตมาตลอดก็คือ ทุกคนไม่ว่าจะตำแหน่งสูงใหญ่หรือเตี้ยต่ำแค่ไหนก็เป็นคนสำคัญสำหรับใครบางคนเสมอเราจึงต้องให้เกียรติทุกคนโดยไม่ต้องเลือกปฏิบัติ

แม่บ้านที่ทำความสะอาดที่ทำงาน Messenger ที่ตากแดดส่งเอกสารให้เราหรือเพื่อนร่วมงานชั้นผู้น้อยในทีม ต่างก็เป็นซ้ำ Body สำหรับใครบางคนเค้าอาจจะเป็นแม่ผู้เลี้ยงดูหลายชีวิตอยู่ที่บ้านเป็นพ่อที่ลูกๆเฝ้าคอยเวลากลับบ้านด้วยความเคารพรักเป็นลูกผู้เป็นดวงใจของพ่อแม่ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมมาตั้งแต่เด็ก

ถ้าเราสามารถเห็นถึงความเป็น somebody ของทุกคนได้เราจะไม่มีวันให้หน้าที่การงานหรือตำแหน่งที่เป็นแค่เรื่องสมมุติมาทำให้เราปฏิบัติตนกับใครใครโดยปราศจากการให้เกียรติกันชีวิตการทำงานเป็นแค่หัวโขนที่คุณต้องถอดมันออกเมื่อคุณต้องออกจากตำแหน่งและเมื่อวันนั้นมาถึงไม่ว่าใครที่ใส่อยู่ในตำแหน่งต่ำกว่าคุณแค่ไหนก็มีความเสมอภาคเทียบเท่าคุณได้ทันที

คิดถึงเรื่องนี้เวลาที่คุณเผลอลืมขอบคุณแม่บ้านที่มาช่วยเก็บขยะที่เต่าหรือเวลาที่คุณหัวเสียอะไรอยากระบายแรงแรงจากลูกน้อง เพราะทุกคน…

ใช่ครับ “ทุกคน”คือ”somebody” ของใครบางคนแน่นอนครับ

 “ ‘ทุกคน’ คือ ‘somebody’ 
ของใครบางคน…เสมอ”