บทที่ 7 เรารู้จักคนที่เราเอาตัวเองไปเปรียบเทียบด้วยดีแค่ไหน

ทำไมเพื่อนร่วมงานที่อายุเท่าเราได้เลื่อนตำแหน่ง แต่เราไม่ได้ทำไมรุ่นน้องถึงได้มอบหมายงานใหญ่ๆ แต่เราไม่เคยได้ ทำไมนายไม่เคยชมเราเหมือนที่ชมเพื่อนโต๊ะข้างๆ

จะตอบคำถามนี้ได้ เราอาจต้องรู้จักคนสองคนให้ดีที่สุดก่อนครับ

คนแรก คือคนที่เรากำลังเปรียบเทียบอยู่
อะไรคือสิ่งที่ทำให้ผลงานของเขาเข้าตากว่า ดูเผินๆอาจเหมือนทำงานเท่าๆกัน แต่เราแน่ใจแค่ไหนว่าเขาไม่ได้ใช้เวลานอกที่ทำงานมามุ่งกับงานกว่าใครๆ ถ้าเขาให้กับงานเฉลี่ยวันละ 10 ชั่วโมง

ในขณะที่คนอื่นๆให้ 8 ชั่วโมง ก็เท่ากับในหนึ่งสัปดาห์เขาทำงานมากกว่าใครๆไปหนึ่งวันเต็มๆ และในหนึ่งปีก็มากกว่าคนอื่นๆไปสองเดือน

อีกคน ก็คือตัวเราเองครับ
เราแน่ใจแค่ไหนว่าเรา “ให้” กับงานเต็มร้อยแล้วจริงๆ การทำตามที่นายสั่ง ถึงทำได้ “เพอร์เฟ็กต์” ก็อาจถึงแค่ผ่านความคาดหวังปกติ แต่ถ้าจะให้ “เข้าตา” ทำให้เกินสิ่งที่ได้มอบหมาย นี่ละครับจะเป็นตัวตัดสินว่าเรามีอะไรมากกว่าคนอื่นๆ

การจะไปรู้จักคนอื่นๆให้ดีมันก็มีข้อจำกัด แต่คนที่เรารู้จักดีที่สุดคือตัวเราเอง หาจุดแข็ง จุดอ่อน จุดปรับปรุง ให้มั่นใจว่าเราทำดีที่สุดก่อนแล้วค่อยไปมองใครๆครับ

“รู้จักตัวเองให้ดีก่อนไปเทียบกับใคร”