บทที่ 23 มีดีต้องไม่อายที่จะไม่หมดยุค “คุณค่าที่ต้องค้นหา” แล้ว

เห็นหนังสือขายดีหลายเล่มวางโชว์อยู่ด้านหน้าทางเข้าร้าน บางเล่มได้รับเกียรคิติดป้าย “หนังสือแนะนำ” ในขณะที่ส่วนใหญ่ กว่า 95 เปอร์เซ็นต์ถูกจดวางอย่างเป็นระเบียบบนชั้นวางในหมวดหมู่ของตน รอให้คนเข้าไปหา หลายเล่มที่อยู่บนหิ้งวางเสียบสันปกเหมือนกลัวคนเห็น

น่าเสียดายนะครับ ผมว่าหนังสือส่วนใหญ่ที่ไม่ได้รับโอกาสให้แสดงตัวคงต้องมีดีอยู่ไม่น้อย

บางครั้งการที่มีของดีอยู่ในตัว แต่ไม่ได้โอกาสแสดงออกมาก็ทำให้เรากลายเป็นคนส่วนใหญ่ไปโดยปริยาย สังคมไทยที่ผ่านมามีค่านิยมทำให้คนไม่กล้าปล่อยของดีออกมาโชว์ แต่ดลกเปลี่ยนไปแล้ว ถ้ามั่นใจว่าเรามีดี อย่าอายที่จะโชว์มันออกมา กล้าแสดงความเห็นกล้าตั้งคำถาม กล้านำเสนอสิ่งใหม่ๆในที่สาธารณะ กล้าให้คนรู้ว่าเรามีดี

เราไม่ใช่หนังสือที่ไม่สามารถเดินออกมาโชว์ตัวจากหลืบของชั้นวางได้เอง ถ้ามีดี หาเวทีโชว์ให้ใครๆได้เห็น หมดยุคเก็บของดีให้ใครๆต้องค้นหามาได้สักพักแล้วละครับ

“มีดี…ต้องกล้าให้คนเห็น”