บทที่ 41 หาวิธีทำลายประตู เพื่อให้มีทางเลือกในชีวิตเสมอ

เราทุกคนต่างกำลังเดินอยู่บนเส้นทางใดเส้นทางหนึ่ง เพื่อถึงเป้าหมายของทุกคน ใครที่มีความสุขกับทางเดินนั้นๆก็โชคดีไป บางคนก็มีเส้นทางมาให้เลือกมากกว้่หนึ่ง แต่หลายคนกำลังคิดอยู๋ในใจอย่างท้อๆกับการไม่มีทางเลือกใดๆในชีวิต เลยจำต้องเดินดุ่มๆไปในทางที่ถูกจัดมาให้ จนวัน เดือน ปี ถูกทยอยใช้ไปเรื่อยๆอย่างน่าเสียดาย

ที่จริงผมเชื่อว่าเราทุกคนมีทางเลือกไม่จำกัด แต่หนทางเหล่านั้นมักจะมีประตูเล็กบ้างใหญ่บ้างมาปิดทางเข้าไปซะ บางประตูก็สร้างเลยคนอื่นที่ยัดเยียดเอามาตั้งหร้อมเหตุผลมากมายว่าทำไมเราถึงไม่ควรเปิดมัน บางประูเราก็ส้รางขึ้นเองด้วยความไม่มั่นใจในตัวเอง บางประตูก็หนาทึบจริงๆเพราะถูกสร้างด้วยข้อจำกัดของจริง ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ภาระต่างๆในชีวิตจริงที่ต้องเผชิญอยุู่ทุกวัน

แต่ละประตูแข็งแกร่งมั่งคงไม่เท่ากัน บางประตูอาจถูกเปิดง่ายๆบางประตูก็อาจต้องใช้เวลาและความมุมานะมากกว่าหน่อยที่จะเปิด นั่งนิ่งๆแล้วพิจารณาดูตัวเอง ว่าเดินทางในฝันที่เราอยากเดินมันเปิดอยู่ด้วยประตูแบบไหน ถ้าจะเปิดต้องทำอย่างไร

“หาวิธีทำลายประตู
สร้างทางเลือให้ชีวิตเสมอ…”