พอสติมา ปัญญาจะเกิดตาม

พอสติมา ปัญญาจะเกิดตาม

นางได้ฟังดังนั้นก็สุดแสนจะดีใจ รีบทูลลาไปหาเมล็ดพันธุ์ผักกาดทันที นางเดินถามบ้านหลังไหนๆ จากหัวบ้านไปยันท้ายบ้าน  ผู้คนต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันวาส มีคนตายมีแล้วทั้งนั้น ครั้นนางเที่ยวหาจนเหนื่อยล้า  จึงเริ่มเข้าใจสัจธรรมเองว่า ทุกชีวิตต้องตายด้วยกันทั้งนั้น

 

พระพุทธองค์ตรัสว่า “คือเมล็ดพันธ์ผักกาด
แต่จะต้องได้จากบ้านที่ไม่เคยมีคนตายเท่านั้นถึงจะนำมาทำเป็นตัวยาได้”

นางได้ฟังดังนั้นก็สุดแสนจะดีใจ
รีบทูลลาไปหาเมล็ดพันธุ์ผักกาดทันที นางเดินถามบ้านหลังไหนๆ จากหัวบ้านไปยันท้ายบ้าน
ผู้คนต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันวาส
มีคนตายมีแล้วทั้งนั้น ครั้นนางเที่ยวหาจนเหนื่อยล้า
จึงเริ่มเข้าใจสัจธรรมเองว่า ทุกชีวิตต้องตายด้วยกันทั้งนั้น

ฉับพลันนั้นเอง นางเกิดปัญญาขึ้นมาว่า

เรานี่โง่มาตั้งนาน ที่เที่ยวแบกทุกข์ ตามหาสิ่งดับทุกข์

แต่กลับลืมวางทุกข์ลง หากเป็นเช่นนี้ ทุกข์ก็คงอยู่กับตัวเราตลอดไป

พอตังสติคิดได้ดังนั้น ความโศกจากการแบกทุกข์เพราะลูกตายก็เริ่มจางหาย